Maaike heeft als klein meisje altijd veel bewondering gehad voor dans. Die liefde voor dans is sindsdien blijven bestaan. Tijdens haar opleiding fysiotherapie aan de Hanzehogeschool in Groningen ontdekte ze dat dans veel voor mensen met Parkinson, dementie, MS en NAH kan betekenen. Haar nieuwsgierigheid bracht haar naar de praktische toepassing van wat dans met mensen doet. Door alleen muziek op te zetten ontstond er al plezier, verbinding, interactie en gelach tijdens de danssessie. Dit was een moment waarop Maaike het gevoel had dat alles samenkwam en dat je in het leven niet meer nodig hebt dan dat.

Natasha begon met dansen toen ze drie jaar oud was en staat sindsdien niet meer stil wanneer er muziek wordt gedraaid. Haar passie voor dans deelt ze graag met anderen en tijdens haar studie bewegingswetenschappen is ze steeds meer geïnteresseerd geraakt in wat bewegen op muziek kan betekenen voor mensen met beweeg- en geheugenproblematiek. In de danssessies vindt ze de wisselwerking van muziek en beweging goed terug te zien. Natasha merkt dat de ontstane verbondenheid en het plezier tussen deelnemers een ieder stimuleert om “met de voetjes van de vloer” te gaan.